Donderdag 9 juni vertrokken wij naar het fraaie clubgebouw van TafelTennis Nijmegen. Het was de plaats waar vorig jaar de finale gespeeld werd tussen DNW 1 en het toenmalige BIT 4, dat nu BIT 2 heet. Onderweg kwamen we weer langs dezelfde gebouwen die Wim en Gerrit deden denken aan ‘hun oorlogstijd in vredestijd’:
http://www.wiltschut.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=294&Itemid=2 . We werden ontvangen door Sharon Martens die over een weekje in het huwelijksbootje stapt. Was dit de reden dat het ‘Martensteam’ nu al, in een vroeg stadium, was uitgeschakeld? Men diende namelijk, bij een goed gevolg van De Wiltschutcompetitie, de dag voor de bruiloft een belangwekkende wedstrijd te spelen.
Gerrit en Bert zouden deze keer met Joost, die vanuit het Arnhemse was gekomen, hetzelfde team vormen dat vorig jaar zo jammerlijk de finale verloor. Een geluk was, dat we niet weer in dezelfde hal van TT Nijmegen hoefden te spelen, zodat niet steeds die verloren wedstrijd door ons hoofd zou spoken... Wim, ook een lid van dit team, en net voor de tweede keer opa was geworden, was met ons team meegereisd om scheidsrechter van dienst te kunnen zijn. Joost, die het wedstrijdformulier invulde, had blijkbaar freudiaanse gedachten door Wim in plaats van Bert op het formulier in te vullen. De omissie werd ook door de tegenstander, Revanche 2 uit Schaijk, geconstateerd en men vroeg zich af of wij tijdens de wedstrijd, na een ongunstige ontwikkeling, dit hadden veranderd? Ja, de Wiltschut wordt door een ieder zeer series genomen!Dit werd nog verder benadrukt door een speler die aan Sharon vroeg of de time-out regel ook bij De Wiltschut van toepassing was…
De wedstrijd nam een aanvang en Joost bleek niet direct een grootse vorm van de Arnhemse Korenmarkt te hebben meegenomen: met zijn eigen, enkelvoudige, noppenspel was hij kansloos tegen Cor Vos, die op beide zijden ‘Grass-noppen’ had gespeld. Gerrit moest het daarna opnemen tegen de lange Ramon Boxtel. Vlak voor de wedstrijd werd hij verrast door Daan Heijmen die, na anderhalf jaar in het eerste van BIT te hebben gespeeld, weer voor TT Nijmegen gaat spelen. Ondanks die terugkeer is hij nog steeds de oogappel is van vele Bitters! Gerrit won, en zodoende was het weer gelijk. Bert won vervolgens van Gerwin Vissers en Joost van Ramon, waardoor er een 3-1 voorsprong voor BIT 2 op de borden stond. Vervolgens bleek ook Bert kansloos tegen Cor. Zou Revanche zich nog revancheren was natuurlijk de vraag? Dit bleek niet het geval: Gerrit won van Gerwin en Bert maakte de wedstrijd kundig af door in drie games van Ramon te winnen. Met 5-2, het dubbelspel wordt in De Wiltschutcompetitie niet gespeeld, was het einde van de wedstrijd bereikt.
Na de wedstrijd werd er nog menig biertje gedronken. Vervolgens verrichte Sharon met de aanwezige bardame de loting voor de kwartfinales. BIT 2 bleek ONI geloot te hebben en BIT 4, een vroegere kampioen, lootte ‘Gelders Valleigenoot’ SKF. Het Wiltschutcircus is donderdag 16 juni te bewonderen bij ONI Wijchen. Sharon verontschuldigde zich nog dat ONI een thuiswedstrijd zal spelen. In de achtstefinales kon daar nog rekening mee worden gehouden, doordat men op verschillende locaties speelt. Shot uit Wageningen diende dan ook ‘de verre reis’ naar Nijmegen te maken en TT Nijmegen dezelfde reis, maar dan in tegengestelde richting, naar Wageningen. Het zal, na de wedstrijd van vorig jaar, ook tegen ONI, wel weer een heet avondje worden voor BIT 2 worden. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de streekderby tussen BIT 4 tegen SKF 2. Vervolgens spoedden wij ons via allerlei snelwegen naar het Arnhemse (Joost), het Wageningse (Bert) dan wel het Edese (Gerit & Wim), om te gaan genieten van de welverdiende nachtrust. Freudiaans, of niet, maar ook met Bert in plaats van Wim, bleek BIT 2 deze avond succesvol.
Als Wiltschutters wensen wij organisator Sharon Martens, en ‘haar Wiltschutfamilie’, natuurlijk een geweldige dag toe!
Bert van Nijkerken
Stuur door
Dit is niet OK