Om ongeveer half acht werd ik door Joost Mostert opgehaald in mijn Wageningse volksbuurt. Geen oranje-uitingen te zien. Het meest in het oogspringende is dit jaar dan ook, dat zaterdag Nederland vriendschappelijk in, en tegen, Brazilië speelt. Het Wiltschutteam van BIT.NL 2 bestaat deze avond verder uit Wim van Ooijen en mijn persoon Bert van Nijkerken. Gerrit Dros was een lang wekend naar Berlijn om zich door komkommers te laten vergiftigen en Jan, de vader van Joost, maakt op dit moment Frankrijk onveilig met zijn noppenspel om zodoende wat flessen wijn te winnen. Bao, onze supersub, die natuurlijk met de precisie van een tandarts speelt, hoefde niet, als vorig jaar in Veenendaal, de gelederen komen te versterken.
We waren natuurlijk zeer benieuwd hoe wij het SKF-gebouw, waar de vorige dag de finales om het Nederlands Kampioenschap hadden plaatsgehad, zouden aantreffen. Zou de mooie rode vloer er nog liggen? En, hoe zou het zitten met die fraaie, blauw gekleurde, omheiningen? Zouden wij ook verwelkomd worden met een lasershow om zodoende als Wiltschutfinalist van vorig jaar, flitsend van start te kunnen gaan? Zouden wij in de mannenarena spelen, alwaar mannelijke Nederlands Enkelkampioen Martijn de Vries in de laatste wedstrijd de degens kruiste met vrouwelijk Nederlands Enkelkampioen Li Jiao, en in een spannende wedstrijd voor het eerst voor Westa Wessem het teamkampioenschap van Nederland binnenhaalde? Of zouden we gaan spelen in de damesarena, waar Ana Gogorita een prachtige wedstrijd speelde tegen wereldtopper Li Jie, die ze met haar mannelijke spel maar net verloor? En, waar natuurlijk jeugdinternational Rianne van Duin won van tafeltennislegende Mirjam Hooman, waardoor Den Helder voor het eerst in achttien jaar kampioen werd.
Niets van dat alles. De ijscokar was nog slechts een aandenken aan die prachtige middag waar de spanning te snijden was met, bij heren, zowel als dames, een 4-3 als resultaat. Wij ontmoetten al snel onze tegenstanders van Smash uit het Limburgse Gennip. Ja, de afdeling Gelre van het Utrechtse Veenendaal tot Gennips’ Limburg is groot! De wedstrijdformulieren werden kundig, met voorgift en al, ingevuld door Michel Ebben en de strijd kon beginnen.
BIT.NL nam middels Joost Mostert tegen Frans de Koning, Bert van Nijkerken tegen Wim Liefrink en Wim van Ooijen tegen Bert Willems direct een snelle 3-0 voorsprong, die aan de al even snelle achterstand tegen Topspin Boven-Leeuwen in de vorige wedstrijd deed denken. Het dubbelspel wordt in De Wiltschut niet gespeeld. In een mum van tijd won daarna Bert van Nijkerken van Frans. Joost kon zijn geluk niet op door in vijven nipt te winnen van Bert (Willems) en gooide al even enthousiast als Martijn de Vries een dag eerder, op precies dezelfde plaats in de arena, zijn handen omhoog. De wedstrijd kende een 5-0 stand en de overwinning was bereikt. De resterende partijen werden nog wel gespeeld en de heren van Smash redden ieder voor zich de eer, waardoor er een 6-3 eindstand op het bord stond. De BITTERS verloren overigens elk een partij, zodat deze avond niemand zonder overwinning en ook zonder nederlaag Veenendaal verliet.
Vervolgens gingen Joost en Bert onder begeleiding van een Garmin met Belgische vrouwenstem naar Wageningen. Joost vertelde Bert over zijn passie geocaching, een fenomeen dat Bert niet kende en waarbij middels GPS ‘schatten’ worden gevonden over de gehele wereld. Honderden miljoenen schijnen er, met wisselende moeilijkheidsgraad, verstopt te liggen en miljoenen mensen mengen zich in dit leuke spel:
http://www.geocaching.nl/indexEen waar fenomeen om af te slanken waar een dieet van dr. Frank of Sonja Bakker niet tegenop kan! Rond elven was mijn Wageningse volksbuurt weer bereikt en Joost kon onder Belgisch gezang verder rijden naar zijn woonplaats Arnhem om zich te vervoegen bij zijn vrienden die deze avond geen coach was, maar een terrasje op de lokale Korenmarkt verkoos.
Stuur door
Dit is niet OK